Rozalka

Od stóp po czubek głowy moherkowa.

Kudłato - puchata.

Tęczowa.

Napracowałam się przy niej,bo nie cierpię kukiełkować moherkiem.

Trochę na wyczucie robiłam,ale wyszła ślicznie.

A że ostał mi się kłębek tej włóczki,to powstaną jeszcze ze dwa rozalkowe klony.

I może na jakąś maleńką Pchełkę wystarczy?

Tylko nie wiem kiedy to wszystko zrobię,bo na dworze piękna pogoda i Ogony będą mnie wyciągały na spacery.Tak że coś mi się wydaje,że moje kukiełkowanie zdecydowanie zwolni ... wrrr !

No ale nic to.

Przechodzę do prezentacji.

Myly Państwo,oto

Rozalka

Zwróćcie uwagę na jej pedicure.

Różowy rządzi !

Uśmiechnięta i zadowolona z życia.

Aloha !

10 zdjęcie

Decou-Galeryjka klepnęła mnie do zabawy w 10 zdjęcie.

Otóż w moim komputerze w plikach ze zdjęciami panuje chaos okrutny.

Ale poszukałam i się doliczyłam.

Więc pokazuję.

Na dziesiątym zdjęciu są moje Ogony.

Jeszcze malutkie.

Rok 2006,sierpień.

Starszy Ogon ma tutaj prawie 4 i pół roku.
Młodszy natomiast - 3 miesiące.

Zdjęcia pstrykał mój brat cioteczny,który akurat nas odwiedził.

Tego dnia odbył się prawdziwy maraton fotograficzny,bo ja miałam tylko aparat na kliszę,więc trzeba było wykorzystać cyfrówkę ;)

Do dalszej zabawy w 10 zdjęcie wyznaczam wszystkich,którzy mają na to ochotę.

***

Na koniec szydełciakowo.

Pchełka do kluczy.

Na zamówienie kukiełkowana.

Miś,który słyszy więcej.
Wiadomo dlaczego 

;-D

Wrzosowa Panienka

10 /11 cm wrzosowego moherku.

Z długim ogonkiem i kłapciastym uszkiem.

Dzwoneczek oczywiście obowiązkowy.

Wrzosowa Panienka

Na spacerze,wśród traw

I w całej wrzosowo-kociej okazałości

Stąpająca po płatkach

I na kociej naradzie

Kociaki są do kupienia.

Jak ktoś chętny,proszę pisać na mojego maila

(tego w prawym,górnym rogu)

Pchełka II

Też na szybko,dla pewnej Dziewczynki.

Wczoraj wykukiełkowana - dzisiaj już poleciała do swojej przyszłej właścicielki.

Taka Expresowa Pchełka z niej.

Na łyżce

Pchełki dwie.

U nas pada od dwóch dni,więc Pchełki mnożą się jak grzyby po deszczu.

Jak tak dalej pójdzie,to stworzę cały pchełkowy zastęp.

A tutaj Pchełka w egzotycznej odsłonie 

Wyluzowana

Taka zrelaksowana,aż lśni.

;-D

Pchełka

Bo malutka.

Zrobiona na szybko.

Tylko na chwilę ( która przeciągnęła się w godzinki dwie) wzięłam szydełko,bo nie chciało mi się zrobić czegoś do pracy.

I nie zrobiłam,znaczy dzisiaj nocka zarwana będzie...
Ale co tam !

Zrobiłam za to 

Pchełkę 

Obowiązkowo z dzwoneczkiem.
Mam do nich słabość ;)

***

A niżej różne zastosowania Pchełki.
Może pilnować kluczy jako breloczek.
Może też robić za broszkę ;)
Albo siedzieć niczym dawny Plastuś w piórniku i pomagać w nauce ;)

Jest naprawdę malutka. Dla porównania przy telefonie.

Już została przechwycona przez mój starszy Ogon.

Chyba wykukiełkuję takich trochę więcej,bo już znudzona jestem robieniem tego samego w kółko...

Chociaż w następnym odcinku będzie jeszcze Wrzosowa Panienka,która już nie może się sesji zdjęciowej doczekać.

Ale Pchełka - jak to Pchełka.
Była szybsza ;)

Haker

Teraz trochę Was pozanudzam kocurkowymi szydełciakami.

Bo coś mi się wydaje,że nastąpi ich wysyp.

Normalnie uwielbiam kukiełkować te ich długie ogony  !

Haker jest moherowy - chabrowy.

Kłaczasty cały,łapki troszeczkę mniej.

No i obowiązkowo pod kocią szyjką,koci dzwoneczek na krawatce.

A krawatka w wesołym,zielonym kolorze.

Efekt końcowy - wielce zadowalający (jak dla mnie rzecz jasna ;)

Myly Państwo !

Przedstawiam Wam niecałe 10 cm Haker'a 

w blue kolorze

Za łapkę ...

I przodem ...

I na siedząco ...

I złapany na próbie ucieczki ...

Uśmiechu spod wąsa nie widać.

Nuka

Ależ miałam ochotę na kotka.

Nie posiadałam wprawdzie wełny szaroburej,takiej na dachowca pospolitego,więc kukielkowałam z tego,
co w koszyczku znalazłam.

I się wydłubał puchaty ( nawet bardzo,baaardzo) kotek mały.

Kotek jest też mocno lśniący.

Prawie że pers ;)

Pod szyją,na czerwonej krawatce posiada dzwoneczek.

A że to kociczka elegancka,to ma też zakokardkowany ogon.

Powiem,że jest prześliczna.

I uśmiecha się pod wąsem,co u moich szydełciaków jest rzeczą niespotykaną.

Nuka

Na zdjęciach nie widać zbyt dobrze tego,
jak mocno jest lśniąco-kudłata...
Utrudniłam sobie życie i dziergałam na tę bardziej kłaczastą stronę.

Jutro se zakupię włóczkę szarą i wyprodukuje jeszcze ze dwa dachowce.

Mój starszy Ogon twierdzi,że to myszka.

Ale ja uważam,że wykukiełkowałam kotka.

I tej wersji się trzymam

;)))

Pozdrawiam cieplutko wszystkich mnie odwiedzających :*

Lu-lu

Ostatnio mam ciągoty w królisiową stronę.

Królisia z kręconymi uuuuszkami.

W sukieneczce ozdobionej dwoma kwiatuszkowymi koralikami.

Lu-lu

Jak widać różowy rządzi !

I jeszcze za rękę z moim młodszym Ogonem.

U mnie wieje nudą,wiem.Tylko królisie i misie.
Ale nic innego tutaj - przynajmniej na razie -nie znajdziecie ;)
Chociaż mam ogromną ochotę na burego kotka,takiego jak u by_giraffe.
Ależ on do mnie krzyczy !
Chyba se go wykukiełkuję,tylko włóczkę muszę zakupić...

Pastelka

Dzisiaj prezentuję królisię "budyniową" ze względu na kolorystykę.

No tak mi się jakoś kojarzy z budyniem malinowym albo śmietankowym ...

Na zdjęciach jej kolorów dobrze nie widać,bo za oknem deszczowo,a moja Zorka pięć do profesjonalnych nie należy.

Królisia bladoróżowa z wstawkami ecru.

W puchatej (trochę nawet pogrubiającej) sukieneczce z tęczowego moherku
ozdobionej bladoróżowym serduszkiem.

Na uuuszkach a'la kokardki bezkokardkowe.

Też moherkowe.

 Pastelka

Pastelka ma minkę z lekka smutnawą.

Ale w gruncie rzeczy jest bardzo wesołą królisią.

Pees. Na środkowej fotce gościnnie wystąpił  mój meżu.

A dokładniej fragment jego kończyny górnej.

Plany

Od jakiegoś czasu chodzą za mną króliki.

Mam wielką,ogromną,przeogromną wręcz ochotę,żeby je uszyć.

Taki nakaz wewnętrzny ;)

Dzisiaj,kiedy ganiałam po mieście - wypatrzyłam cieniutką,płócienną apaszkę w groszki.
No,cudo powiadam Wam.

Patrząc na nią,widziałam już królisia -
- uszka w kropeczki,sukieneczka czerwono zakończona.

I chyba w sobotę przystąpię do dzieła ...

Znaczy się - stwarzała króliki będę - na maszynie mamy mojej.

Nie mogę odżałować,że w tamtym tyg. nie kupiłam apaszki 

czerwonej w białe groszki,ale takiej woalowej...

Stałam,stałam i zastanawiałam się,zamiast brać.

A dzisiaj poszłam po nią i doopa ! nie ma !

Dlatego tę wzięłam,bo historia by się zapewne powtórzyła.

Jaki z tego wniosek wyciągnęłam?
Nie ma co walczyć z chomikiem,który w nas siedzi

;)

Pees. Następny odcinek będzie królisiowy.